Wie waren de Nazgûl voordat ze Ringgeesten werden? Het verhaal van de negen dienaren van Sauron
Share
Ze behoren tot de meest angstaanjagende dienaren van Sauron. Gehuld in zwarte mantels, rijdend door Midden-aarde en voortdurend op zoek naar de Ene Ring. Wanneer Frodo en zijn metgezellen de Nazgûl voor het eerst ontmoeten, lijken het bijna bovennatuurlijke monsters.
Toch waren de Nazgûl niet altijd Ringgeesten.
Ooit waren het negen sterfelijke Mensen. Ze kregen ieder een van de Rings of Power en werden daardoor machtig, rijk en invloedrijk. Maar het geschenk dat hun macht moest vergroten, veranderde hen uiteindelijk in slaven van Sauron.
Wie waren deze negen Mensen? Waarom accepteerden ze de Ringen? Hoe veranderden ze in Ringgeesten? En waarom kon Sauron hen uiteindelijk volledig beheersen?
Wat zijn de Nazgûl?
De Nazgûl zijn de negen machtigste dienaren van Sauron. Hun naam komt uit de Zwarte Taal van Mordor en betekent grofweg Ringgeesten. Ze worden ook de Nine Riders, Black Riders en de Nine genoemd.
Tijdens de gebeurtenissen van The Lord of the Rings bestaan ze niet meer als normale sterfelijke Mensen. Ze bevinden zich grotendeels in een onzichtbare, schimmige wereld en nemen voor gewone ogen vooral een zichtbare vorm aan door de zwarte kleding en bepantsering die ze dragen.
Hun belangrijkste taak aan het begin van The Fellowship of the Ring is het vinden van de Ene Ring. Wanneer Sauron ontdekt dat de Ring zich mogelijk in de Gouw bevindt, stuurt hij zijn negen Ringgeesten eropuit om hem terug te halen.
Maar hun geschiedenis begint duizenden jaren eerder.
Wie waren de Nazgûl voordat ze Ringgeesten werden?
De Nazgûl waren oorspronkelijk negen Mensen die ieder een Ring of Power ontvingen. Tolkien vertelt ons helaas maar weinig over hun individuele levens voordat ze onder de macht van Sauron kwamen.
We weten dus niet van alle negen hun namen, geboorteplaatsen of precieze afkomst. Dat is belangrijk, omdat er online regelmatig namenlijsten circuleren waarin alle negen Nazgûl een eigen identiteit krijgen. Veel daarvan komen uit latere spellen, rollenspellen of andere afgeleide werken en niet uit Tolkiens oorspronkelijke boeken.
Tolkien vertelt wel dat de negen Ringdragers machtige figuren werden. Ze verwierven rijkdom en aanzien en werden grote koningen, krijgers en tovenaars onder de Mensen. Hun Ringen gaven hun bovendien een onnatuurlijk lang leven.
Wat aanvankelijk een enorm geschenk leek, bleek echter een val te zijn.
Waarom kregen negen Mensen een Ring of Power?
In de Tweede Era werden verschillende Rings of Power gemaakt. De beroemde regels uit het Ringgedicht vatten de verdeling samen: drie voor de Elfen, zeven voor de Dwergen en negen voor sterfelijke Mensen.
De geschiedenis achter die Ringen is ingewikkelder dan alleen die verdeling. De Rings of Power werden gemaakt met kennis waarbij Sauron, vermomd als Annatar, een belangrijke rol speelde. Zijn uiteindelijke doel was niet simpelweg anderen macht schenken. Hij wilde de dragers van de Ringen kunnen beheersen.
Daarvoor smeedde Sauron in het geheim zijn eigen Ring: de Ene Ring.
In die Ring legde hij een groot deel van zijn eigen macht. De Ene Ring was bedoeld om de andere Rings of Power te overheersen en hun dragers aan zijn wil te onderwerpen.
Bij de Elfen werkte dat plan niet zoals Sauron had gehoopt. De Mensen bleken veel kwetsbaarder voor zijn invloed.
Waarom waren Mensen zo gevoelig voor de Negen Ringen?
Een van de belangrijkste thema's in Tolkiens verhalen is de sterfelijkheid van de Mens. Mensen weten dat hun leven eindig is, en juist het verlangen om de dood uit te stellen kan hen kwetsbaar maken voor de belofte van onnatuurlijke macht en een langer leven.
De Negen Ringen boden hun menselijke dragers precies dat. Ze verlengden hun bestaan ver voorbij een normale menselijke levensduur. Maar de Ringen gaven geen werkelijk eeuwig leven.
In plaats daarvan werd het leven van de dragers als het ware uitgerekt.
Naarmate de eeuwen verstreken, begonnen de negen steeds verder te vervagen. Uiteindelijk waren ze voor gewone ogen niet langer zichtbaar. Ze waren volledig afhankelijk geworden van hun Ringen en van de macht die achter die Ringen stond.
Zo ontstonden de Nazgûl.
Hoe veranderden de negen Mensen in Ringgeesten?
De verandering gebeurde niet onmiddellijk. De negen werden langzaam gecorrumpeerd terwijl ze hun Ringen gebruikten en hun levens steeds verder werden verlengd.
Hun macht groeide aanvankelijk. Ze konden rijkdom vergaren, grote leiders worden en invloed uitoefenen op anderen. De Ringen maakten bovendien dingen uit de onzichtbare wereld voor hen zichtbaar.
Maar daar stond een verschrikkelijke prijs tegenover.
Hoe vaker en langer ze hun Ringen gebruikten, hoe verder ze onder de macht van Sauron kwamen. Uiteindelijk vervaagden ze volledig en werden ze permanent onzichtbaar voor normale ogen.
Hun menselijke bestaan was daarmee praktisch verdwenen. Wat overbleef waren negen Ringgeesten die volledig gebonden waren aan Sauron.
Rond het jaar 2251 van de Tweede Era worden de Nazgûl voor het eerst vermeld als zijn dienaren.
Waren de Nazgûl onsterfelijk?
Niet in dezelfde betekenis als bijvoorbeeld de Elfen.
De Negen Ringen verlengden het leven van hun menselijke dragers enorm, maar Tolkien beschrijft dit niet als een natuurlijke vorm van onsterfelijkheid. Hun levens werden onnatuurlijk uitgerekt totdat ze veranderden in schimmige wezens.
Dat onderscheid is belangrijk. De Ringen bevrijdden de negen niet werkelijk van de menselijke sterfelijkheid. Ze maakten hun bestaan afhankelijk van duistere macht.
Wat de negen waarschijnlijk als een manier zagen om macht en leven te behouden, kostte hen uiteindelijk hun vrijheid en hun menselijke identiteit.
Waarom gehoorzaamden de Nazgûl Sauron?
De Negen Ringen waren verbonden met de Ene Ring en met Saurons macht. Naarmate hun menselijke dragers verder vervaagden, kwamen ze steeds sterker onder zijn controle.
Uiteindelijk werden de Nazgûl zijn trouwste en meest gevreesde dienaren.
Dat betekent echter niet dat zij simpelweg negen gewone soldaten waren. De Nazgûl konden zelfstandig handelen, communiceren, zoeken en leidinggeven. De Witch-king voerde zelfs legers aan.
Maar hun wil was aan Sauron gebonden. De Ringen die hen ooit macht hadden gegeven, waren uiteindelijk de ketenen waarmee hij hen beheerste.
Daarmee vormen de Nazgûl misschien wel het duidelijkste voorbeeld van het gevaar van de Rings of Power: Sauron hoefde zijn slachtoffers niet alleen met geweld te onderwerpen. Hij kon hun eigen verlangen naar macht gebruiken om hen afhankelijk van hem te maken.
Wie was de Witch-king of Angmar?
Van de negen Nazgûl is er één veel beter bekend dan de anderen: de Witch-king of Angmar. Hij is de leider van de Ringgeesten en wordt ook wel de Lord of the Nazgûl genoemd.
Zijn oorspronkelijke menselijke naam wordt door Tolkien niet onthuld.
Ook over zijn leven voordat hij een Ringgeest werd weten we weinig. Wat we wel weten, is dat hij duizenden jaren later een belangrijke rol speelt in de vernietiging van het noordelijke koninkrijk Arnor.
Rond het jaar 1300 van de Derde Era verschijnt het rijk Angmar in het noorden van Midden-aarde. De Witch-king regeert daar en voert langdurig oorlog tegen de opvolgerstaten van Arnor.
Zijn identiteit als leider van de Nazgûl wordt aanvankelijk niet algemeen herkend. Uiteindelijk blijkt dat de macht achter Angmar rechtstreeks verbonden is met Sauron.
Was de Witch-king de machtigste Nazgûl?
Hij was in ieder geval hun leider en de belangrijkste van de negen. Tijdens The Lord of the Rings krijgt hij bovendien een centrale militaire rol.
Wanneer Saurons legers Gondor aanvallen, is het de Witch-king die de strijdkrachten van Minas Morgul leidt. Tijdens de Slag op de Velden van Pelennor wordt hij uiteindelijk geconfronteerd door Éowyn en Merry.
Deze confrontatie is verbonden met de beroemde voorspelling dat de Witch-king niet door de hand van een man zou vallen. Éowyn is echter een vrouw, terwijl Merry een Hobbit is.
Merry verwondt de Witch-king met zijn zwaard, waarna Éowyn hem de beslissende slag toebrengt.
Wie was Khamûl?
Naast de Witch-king is Khamûl de enige Nazgûl die Tolkien daadwerkelijk bij naam identificeert.
Hij staat bekend als Khamûl the Easterling en wordt in Tolkiens aanvullende teksten beschreven als een van de belangrijkste Ringgeesten. Hij was afkomstig uit het oosten van Midden-aarde.
Khamûl speelt ook een rol in de zoektocht naar de Ene Ring. Hij behoort tot de Nazgûl die naar de Gouw worden gestuurd wanneer Sauron probeert te achterhalen waar de Ring zich bevindt.
Dat we slechts twee van de negen bij naam kennen, laat zien hoeveel mysterie Tolkien bewust rond de Ringgeesten heeft laten bestaan.
Kenden we de namen van de andere zeven Nazgûl?
Nee. In Tolkiens eigen geschriften worden de oorspronkelijke namen van de andere zeven niet gegeven.
Dat is een belangrijk onderscheid voor fans die bijvoorbeeld de spellen rond Midden-aarde hebben gespeeld. In verschillende latere adaptaties en spellen kregen sommige Nazgûl namen en uitgebreide achtergrondverhalen.
Die verhalen kunnen interessant zijn, maar behoren niet automatisch tot de oorspronkelijke canon van Tolkien.
Wie uitsluitend kijkt naar The Lord of the Rings, de appendices en Tolkiens aanvullende teksten, moet daarom accepteren dat het grootste deel van de oorspronkelijke identiteit van de negen onbekend blijft.
Waarom droegen de Nazgûl zwarte mantels?
De Nazgûl zijn zelf grotendeels onzichtbaar voor normale ogen. Hun zwarte mantels geven hun een fysieke, herkenbare vorm wanneer ze zich onder sterfelijke wezens bewegen.
Daarom zien Frodo en zijn metgezellen aanvankelijk vooral angstaanjagende zwarte ruiters.
Onder andere omstandigheden kan Frodo echter meer van hun werkelijke verschijning waarnemen. Nadat hij op Weathertop de Ene Ring omdoet, ziet hij de Ringgeesten anders. De Ring trekt hem gedeeltelijk naar dezelfde onzichtbare wereld waarin de Nazgûl bestaan.
Daardoor ziet hij niet alleen zwarte mantels, maar bleke, angstaanjagende figuren met kronen, mantels en wapens.
Het moment laat zien wat de Nazgûl werkelijk zijn geworden: geen gewone mannen in zwarte kleding, maar wezens die zich tussen de zichtbare en onzichtbare wereld bevinden.
Waarom was het zwaard op Weathertop zo gevaarlijk voor Frodo?
Tijdens de aanval op Weathertop verwondt de Witch-king Frodo met een Morgul-blade.
Dat is veel gevaarlijker dan een normale steekwond. Een fragment van het wapen blijft in Frodo achter en begint zich richting zijn hart te bewegen.
Als dat proces was voltooid, zou Frodo uiteindelijk zelf veranderen in een schimmig wezen dat onder de macht van de Nazgûl zou komen te staan.
Elrond weet het fragment uiteindelijk te verwijderen, maar Frodo herstelt nooit helemaal van de wond. Op de verjaardag van de aanval blijft hij de gevolgen voelen.
Zijn ontmoeting met de Nazgûl laat daardoor letterlijk een blijvend litteken achter.
Waarom zijn de Nazgûl zo angstaanjagend?
Hun gevaar komt niet alleen voort uit wapens of fysieke kracht.
De Nazgûl verspreiden een bovennatuurlijke angst. Hun aanwezigheid kan mensen verlammen van paniek en hun beruchte kreten hebben een vergelijkbaar effect.
Later in het verhaal rijden ze bovendien niet langer op zwarte paarden. Nadat hun paarden verloren gaan bij de Bruinenvoorde, verschijnen de Nazgûl uiteindelijk op grote gevleugelde wezens.
Tolkien geeft deze dieren geen specifieke soortnaam zoals “fellbeasts” als officiële biologische benaming; hij beschrijft ze als enorme, vreemde gevleugelde wezens uit een oudere wereld.
Vanuit de lucht worden de Ringgeesten nog gevaarlijker. Ze kunnen grote gebieden afzoeken en hun angst verspreidt zich over complete legers.
Waarom konden de Nazgûl de Ene Ring voelen?
Hier ontstaat vaak een misverstand.
De Nazgûl functioneren niet als een soort automatische radar waarmee ze op iedere afstand precies kunnen voelen waar de Ene Ring zich bevindt. Als dat zo was geweest, zou hun zoektocht naar Frodo aanzienlijk eenvoudiger zijn geweest.
Ze konden de Ringdrager echter beter waarnemen wanneer hij de Ring daadwerkelijk omdeed. De Ene Ring trekt de drager richting de onzichtbare wereld waarin de Nazgûl zelf bestaan.
Daarom is het voor Frodo zo gevaarlijk om de Ring te gebruiken wanneer de Ringgeesten in de buurt zijn.
De Ring maakt hem niet alleen onzichtbaar voor normale ogen. Hij wordt juist zichtbaarder voor de verkeerde wezens.
Waarom wilde Sauron de Ene Ring zo graag terug?
De Ene Ring bevatte een groot deel van Saurons eigen macht en was het instrument waarmee hij de dragers van de andere Ringen wilde beheersen.
Na zijn nederlaag aan het einde van de Tweede Era raakte hij de Ring kwijt. Isildur nam hem, waarna de Ring later verloren ging en uiteindelijk via Déagol, Sméagol en Bilbo bij Frodo terechtkwam.
Sauron wilde hem terug omdat de Ring nauw verbonden was met zijn macht en omdat een vijand die hem effectief tegen hem zou kunnen gebruiken een ernstig gevaar vormde.
Daarom is de zoektocht van de Nazgûl aan het begin van The Lord of the Rings zo belangrijk. Zij zoeken niet zomaar een verloren sieraad. Ze zoeken het voorwerp waarop een groot deel van Saurons oorspronkelijke strategie voor overheersing was gebaseerd.
Wat gebeurde er met de Nazgûl toen de Ene Ring werd vernietigd?
Wanneer Frodo en Sam uiteindelijk Mount Doom bereiken, komt de geschiedenis van de Nazgûl opnieuw rechtstreeks samen met die van de Ene Ring.
Gollum neemt de Ring van Frodo af en valt uiteindelijk met de Ring in het vuur van de Sammath Naur. De Ene Ring wordt vernietigd en Saurons macht stort in.
De Nazgûl bevinden zich op dat moment onderweg naar Mount Doom.
Met de vernietiging van de Ring en de ondergang van Saurons macht komt ook hun bestaan ten einde. De negen Mensen die duizenden jaren eerder macht en een onnatuurlijk lang leven hadden gekregen, verdwijnen uiteindelijk samen met de macht waaraan ze zichzelf hadden gebonden.
Waren de Negen Ringen eigenlijk een geschenk of een vloek?
Voor hun oorspronkelijke bezitters moeten de Ringen aanvankelijk als een ongekend geschenk hebben geleken. Ze brachten macht, aanzien en een leven dat veel langer duurde dan dat van andere Mensen.
Maar precies daarin zat de val.
De negen kregen wat ze waarschijnlijk verlangden, maar verloren uiteindelijk veel meer. Hun levens werden verlengd, maar ze verloren hun menselijke bestaan. Ze kregen macht, maar verloren hun vrijheid. Ze werden gevreesd door anderen, maar konden uiteindelijk niet meer ontsnappen aan de wil van Sauron.
Daarom zijn de Nazgûl veel meer dan alleen de angstaanjagende zwarte ruiters die Frodo achtervolgen.
Hun geschiedenis is een waarschuwing over een van de belangrijkste thema's in Tolkiens wereld: macht die wordt aangeboden zonder zichtbare prijs kan uiteindelijk de hoogste prijs van allemaal vragen.
Meer geheimen uit de wereld van The Lord of the Rings
De geschiedenis van de Nazgûl is rechtstreeks verbonden met het grotere verhaal achter de Rings of Power, Sauron en de Ene Ring. De negen Ringgeesten laten misschien wel het duidelijkst zien waarom Saurons Ringen zo gevaarlijk waren. Hij gaf de Mensen macht, maar gebruikte hun verlangen naar die macht uiteindelijk om hen volledig aan zich te binden.
Wil je eerst meer weten over de Ring die centraal staat in dit verhaal? Lees dan ook onze blog “Wat is de Ene Ring en waarom is hij zo gevaarlijk?”, waarin we dieper ingaan op Saurons meesterwerk, zijn macht en de invloed die de Ring op zijn dragers heeft.
Op Retro-Kingdom blijven we ondertussen verder duiken in de verhalen, geheimen en lore achter Midden-aarde en andere fantasywerelden.
Ben je zelf fan of verzamelaar? Bekijk dan ook onze Lord of the Rings-collectie met collectibles en merchandise geïnspireerd op Midden-aarde.